Park Krajobrazowy "Chełmy" leży w Sudetach Zachodnich, we wschodniej części Pogórza Kaczawskiego nazwanego Pogórzem Złotoryjskim, a na południu obejmuje częściowo Rów Świerzawy i Pogórze Wojcieszowskie.
Pod względem wysokościowym jest to kraina wyżynna o wysokościach 350 - 400 m n.p.m. Najwyższy punkt wzgórze Mszana (475 m n.p.m.) w lesie koło Muchowa. Inne kulminacje to Rosocha (464 m n.p.m.) i Górzec (445 m n.p.m). W Muchowskim Lesie znajduje się przecięcie współrzędnych geograficznych 51 000 '' N i 16 000 '' E, oznaczone bazaltowym słupem. Charakterystycznym miejscem w Parku jest Czartowska Skała (463 m n.p.m) - wybitny punkt widokowy.    Więcej...    21743  odsłon

Szata roślinna Pogórza Kaczawskiego charakteryzuje się wyjątkowym w skali Sudetów bogactwem florystycznym. Park Krajobrazowy "Chełmy" to obszar o wyraźnych, swoistych cechach w skali Śląska, a niektóre zbiorowiska roślinne są unikalne w skali kraju. Na ukształtowanie szaty roślinnej Parku, wpływ mają takie czynniki jak:
- wysokość nad poziomem morza,
- budowa geologiczna,
- stosunki wodne,
- klimat,
- rzeźba terenu z licznymi wąwozami i stromymi ścianami skalnymi.
Dzisiejsza mozaika lasów oraz użytków rolnych – pól, łąk i pastwisk jest wynikiem wielowiekowej działalności leśnej, rolnej i przemysłowej człowieka. Charakterystyczne dla tego obszaru jest bogactwo typów lasów liściastych, jedno z największych w sali kraju.
Lasy klonowo–lipowe, wykształcone na gołoborzach bazaltowych i zieleńcowych, budują lipy drobnolistne i szerokolistne, klon zwyczajny, jawor i wiąz górski.
W runie obficie występuje między innymi kokorycz pusta, zawilec żółty, przylaszczka pospolita, dzwonek jednostronny. Żyzne buczyny rosną w części północno–zachodniej Parku obejmując Pogórze Złotoryjskie. Dorodne buki porastają blokowiska piaskowców i gołoborza bazaltowe.
Głównym składnikiem runa są paprocie: narecznica samcza i wietlica samicza oraz rośliny żyznych lasów liściastych: przytulia wonna, czerniec gronkowy, groszek wiosenny oraz gnieźnik leśny. We wschodniej części Parku występują kwaśne buczyny, zajmują o­ne północne i wschodnie stoki wzgórz, aż do partii przyszczytowych. Ubogie runo zdominowane jest przez kosmatkę gajową, śmiałka pogiętego, konwalię majową. Zbiorowisko leśne wyróżniające Park Krajobrazowy "Chełmy" spośród innych parków na Dolnym Śląsku to jaworzyna górska z języcznikiem zwyczajnym i paprotnikiem kolczystym. Porasta strome stoki „Wąwozu Myśliborskiego” w dolinie potoku Jawornik. Drzewostan buduje jawor z niewielkim udziałem wiązu górskiego, pojedynczymi jodłami pospolitymi, lipami szerokolistnymi i drobnolistnymi oraz jesionem wyniosłym. Dolina potoku Jawornik to także miejsce występowania podgórskiej formy niżowego łęgu jesionowo–wiązowego. Las ten wykształca się tylko na wyższych terasach Jawornika. W drzewostanie dominuje jawor z domieszką wiązu górskiego, klonu zwyczajnego i jesiona wyniosłego. Zespół ten w niższych partiach Wąwozu Myśliborskiego buduje jesion wyniosły zastępując jawor. W runie wśród licznych geofitów występuje między innymi świerząbek orzęsiony, ziarnopłon wiosenny, kokorycz pusta, jaskier owłosiony. Gatunki charakterystyczne tego zbiorowiska to: czartawa pospolita, śledzienica skrętnolistna, kostrzewa olbrzymia oraz olsza szara.
Gospodarka leśna największe przekształcenia dokonała w grądach, zastępując naturalne drzewostany grabu zwyczajnego, dębu szypułkowego i bezszypułkowego, lipy drobnolistnej, klonu zwyczajnego oraz czereśni, monokulturami świerka zwyczajnego, czasem dębu szypułkowego. Obok lasów dębowych pochodzenia antropogenicznego na terenie Parku w najwyższych partiach wzgórz oraz na południowych i południowo–zachodnich skłonach rosną naturalne lasy dębowe - dębu bezszypułkowego, w których optymalne warunki rozwoju znajduje jarząb brekinia. Runo obfituje w liczne gatunki ziół i traw, z których wiele jest pod ochroną: rojnik pospolity, ukwap dwupienny, podkolan biały i buławnik mieczolistny.
Niewielką część Parku, w miejscach gdzie występują piaskowce, zajmują naturalne lasy dębowo – świerkowe. Drzewostan buduje świerk pospolity, dąb szypułkowy, grab, w warstwie krzewów występuje kruszyna pospolita, a w runie dominuje borówka czernica i trzcinnik leśny.
Zbiorowiska nieleśne w Parku reprezentują różne typy łąk oraz torfowiska źródliskowe. W dolinach potoków spotykamy bogate w gatunki chronione i rzadkie - łąki rdestowo–ostrożeniowe i trzęślicowe. Rosną tam między innymi, pełnik europejski, kosaciec syberyjski, mieczyk dachówkowaty, zimowit jesienny. Nasłonecznione łąki u podnóża Czartowskiej Skały i Wzgórz Sichowskich, skupiają liczne populacje ciepłolubnych gatunków: chaber nadreński, pierwiosnka lekarska, dziewięćsił bezłodygowy, gnidosz rozesłany oraz bardzo rzadki w Sudetach storczyk – kukułka bzowa. Torfowiska źródliskowe na terenie Parku ograniczone są do niewielkich płatów roślinności pomiędzy Muchowem a Nową Wsią Wielką. Występuje tam jeden z najrzadszych storczyków na Śląsku – kruszczyk błotny.