Park Krajobrazowy Gór Sowich

Informacje ogólne

1. Typ krajobrazu: R, L
2. Data utworzenia: 1991 rok
3. Powierzchnia parku: 8 140 ha.
4. Powierzchnia otuliny: brak.
5. Położenie administracyjne:
- powiat Dzierżoniów- Pieszyce, Bielawa, Dzierżoniów
- powiat wałbrzyski - Głuszyca, Walim
- powiat ząbkowicki - Stoszowice,
- powiat kłodzki - Nowa Ruda.
Położenie wg administracji Lasów Państwowych - Nadleśnictwo Świdnica, Jugów, Wałbrzych, Bardo Śląskie.

Położenie i obszar Parku

Park położony jest w Sudetach Środkowych. Obejmuje środkową część pasma Gór Sowich z najwyższą kulminacją Wielka Sowa ( 1015 m n.p.m) oraz odosobniony masyw Włodarza ( 811 m n.p.m.). Wierzchowina Gór Sowich jest wyrównana a stoki zwłaszcza północno - wschodnie strome, pocięte głębokimi i wąskimi dolinkami potoków. W wielu miejscach znajdują się malownicze skałki. Granicę pn. - wsch. tworzy 400 - 500 m wysokości Krawędź, wyznaczona przebiegiem sudeckiego uskoku brzeżnego. Najniższy punkt ok. 350 m.n.p.m. k/Pieszyc.
Pod względem geologicznym Park obejmuje część gnejsowego bloku Gór Sowich, stanowiącego najstarszy - proterozoiczny element budowy geologicznej Sudetów. Wśród skał metamorficznych największą powierzchnię zajmują gnejsy i migmatyty uważane za najstarszą formację skalną w obrębie całych Sudetów. Są to różne odmiany gnejsów, często silnie zafałdowane. Wśród nich występują wkładki amfibolitów, serpentynitów, hornblendytów, skał kwarcowych oraz młodsze skały żyłowe. Część skał jest silnie zmieniona tektoniczne. Na utworach metamorficznych zachowały się fragmenty pokrywy osadowej karbonu, reprezentowane przez zlepieńce i piaskowce oraz łupki. Góry są ubogie w surowce mineralne.
Głównym walorem obszaru jest duża lesistość. Są to głównie lasy dolnoreglowe oraz lasy mieszane. W najwyżej położonych partiach Wielkiej Sowy, Kalenicy i Słonecznej, występuje bór świerkowy regla górnego, z płatami sztucznie wprowadzonej kosodrzewiny.