Przyroda

  • Drukuj

Szata roślinna
W gatunkowym składzie flory Parku zwraca uwagę znaczny udział roślin prawnie chronionych, wśród których do najczęściej spotykanych należą rozproszone po lasach stanowiska: lilii złotogłów, storczyka – kruszczyka szerokolistnego i krzewu – wawrzynka wilczełyko. Cenne przyrodniczo są również paprocie serpentynitowe (zanokcica serpentynowa, z. klinowata, z. ciemna) i murawy kserotermiczne. W czystych i bystrych strumieniach spływających ze Ślęży występuje słodkowodny krasnorost – hildenbradia rzeczna (Hildenbrandia rivularis). Jej stanowisko zostało objęte ochroną jako pomnik przyrody. Bogaty w wiele osobliwości florystycznych jest rezerwat „Łąka Sulistrowicka”, najciekawsze z nich to: mieczyk błotny i m. dachówkowaty, zimowit jesienny, kosaciec syberyjski, pełnik europejski, goździk pyszny oraz goryczka wąskolistna. Napotkać można też pięknie kwitnące orchidee: storczyka plamistego i storczyka szerokolistnego, gółkę długoostrogową oraz wonnego podkolana białego. Przez rezerwat przepływają dwa strumienie, w pobliżu których wytworzyły się miejsca wilgotne z charakterystyczną roślinnością – turzycami, wełniankami i ponikłem. Występują też fragmenty zatorfionych łąk z półpasożytem – gnidoszem rozesłanym.  Około 67 % obszaru Parku stanowią lasy, w większości są to lasy mieszane, w których składzie występuje świerk, buk, klon, brzoza, sosna i modrzew. W otulinie przeważają użytki rolne (około 80% powierzchni całkowitej Parku).

Fauna
Krajową faunę reprezentuje w parku 70 gatunków motyli dziennych (prawie 50% gatunków stwierdzonych w Polsce), 7 gatunków chrząszczy, 13 gatunków ryb (m.in. pstrąg potokowy, strzebla potokowa, kiełb i śliz), płazy i gady, 100 gatunków ptaków oraz 40 gatunków ssaków. W ilościowych statystykach spośród przedstawicieli fauny przodują mięczaki (61 gatunków), co jest odzwierciedleniem miejscowego wilgotnego klimatu.
Wśród owadów chronionych najczęściej spotykane są chrząszcze - biegacze oraz motyle - paź królowej, mieniak tęczowiec i modraszki.
Herpetofaunę reprezentują: żaba trawna i żaba moczarowa, kumak nizinny, ropucha zwyczajna, traszka górska i traszka zwyczajna, jaszczurka żyworodna i jaszczurka zwinka a także wąż - zaskroniec zwyczajny. Szczególne wrażenie robią przy spotkaniu: coraz rzadsza w Polsce salamandra plamista a także beznoga jaszczurka - padalec zwyczajny.
Gatunkowy skład awifauny jest charakterystyczny dla lasów pasma sudeckiego, większość ptaków występuje głównie w leśnej części parku. Stwierdzono tu obecność m.in. puchacza, orzechówki, sowy, kani rudej i kruka, sikor (bogatka, czarnogłówka), kukułki, trznadla, dzięcioła dużego i pełzacza leśnego.
Z chronionych ssaków na uwagę zasługują: jeż zachodni, ryjówki, rzęsorek rzeczek, kret, kuna domowa, gronostaj, orzesznica, popielica i aż 7 gatunków nietoperzy (m.in. karlik malutki, nocek duży i gacek brunatny).

Akcja ochrony płazów w Ślężańskim Parku Krajobrazowym
Występujące w naszym kraju gatunki płazów spędzają okres zimy w stanie odrętwienia, część gatunków poszukuje zimowych kryjówek na lądzie zagrzebując się pod ziemią (np. ropucha szara), inne jak np. żaba trawna okres chłodów spędzają ukryte na dnie strumieni i rzek. Wraz z nadejściem wiosny płazy stopniowo przemieszczają się do innego środowiska niezbędnego do odbycia godów i złożenia jaj – wody.

Konieczność dotarcia do zbiorników wodnych, oczek i nadrzecznych rozlewisk powoduje, iż płazy narażone są różne niebezpieczeństwa. Jednym z najważniejszych jest obecność dróg, które rozdzielają zimowe i wiosenne siedliska płazów. Wolno przemieszczające się płazy masowo giną pod kołami samochodów. Sposobem na ograniczenie śmiertelności tych zwierząt jest budowa specjalnych płotków ograniczających dostawanie się płazów na jezdnię. Szukające drogi przejścia płazy zatrzymywane są w wkopanych w ziemię wiaderkach, gdzie spokojnie oczekują na przeniesienie ich na drugą stronę jezdni. Dzięki temu wędrujące do zbiorników wodnych płazy dzięki pomocy ludzi „przeskakują” najgroźniejszą przeszkodę jaką jest droga.

Akcja ochrony płazów została zorganizowana w Sobótce Górce na terenie Ślężańskiego Parku Krajobrazowego przy udziale uczniów Gimnazjum w Sobótce oraz członków SKN Herpetologów Uniwersytetu Wrocławskiego.