Międzynarodowy Dzień Bobrów, Jelenia Góra

   7 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Bobrów. Data ta związana jest z urodzinami amerykańskiej badaczki i specjalistki od bobrów Dorothy Richards (1894 – 1985), która jako pierwsza na świecie założyła rezerwat dla bobrów. Pierwszy raz święto obchodzono w 2009 roku, a jego celem jest zwrócenie uwagi na rolę bobrów w przyrodzie i ich ochronę. Na świecie występują dwa gatunki bobrów: bóbr europejski występujący w Europie i Azji oraz bóbr kanadyjski zamieszkujący tereny Ameryki Północnej. W Polsce bóbr europejski jest największym przedstawicielem gryzoni i gatunkiem objętym ochroną częściową.


   Bóbr europejski prowadzi ziemnowodny tryb życia. Żyje na brzegach wolnopłynących odcinków rzek i jezior. Jest świetnym pływakiem i równie dobrym nurkiem – pod wodą potrafi wytrzymać nawet 15 minut, a jego futro nie nasiąka wodą. Dodatkowo posiada przezroczystą powiekę, która ułatwia mu widzenie pod wodą i specjalny fałd skóry, który zatyka uszy i chroni je przed zalaniem wodą. Jest to największy gryzoń zamieszkujący Europę i Azję. Dorasta do 30 kg wagi i około 1 metra długości, z czego 1/3 stanowi ogon. Ogon bobra posiada charakterystyczny spłaszczony kształt i jest pokryty zrogowaciałą łuską. Pełni on wiele funkcji, w wodzie jest sterem, na lądzie podporą przy ścinaniu drzew oraz magazynem tłuszczu. Ogon, inaczej nazywany pluskiem, pełnie też rolę alarmu. Zwierzęta uderzając nim o wodę informują inne osobniki o zbliżającym się niebezpieczeństwie.
Bobry posiadają bardzo dobrze rozwinięte uzębienie z silnie wykształconymi siekaczami, którymi potrafią ścinać nawet bardzo grube drzewa. Kolor siekaczy bobra jest brązowy lub pomarańczowy, co świadczy o dobrej kondycji uzębienia. Zęby bobra rosną przez całe życie, dlatego muszą być systematycznie ścierane. Bobry to zwierzęta roślinożerne, żywią się roślinami rosnącymi przy brzegu zbiorników wodnych oraz łykiem drzew i krzewów. Aktywne są głównie o zmierzchu i świcie. Dzień spędzają w ukryciu, przez co są trudne do obserwacji. Łatwo można zobaczyć ślady obecności bobrów nad brzegami rzek czy jezior, są to przede wszystkim: żeremia – budowle, schronienia zbudowane z gałęzi, mułu, darni, które mogą osiągać nawet 3 metry wysokości, tamy – zbudowane z cząstek roślinnych, fragmentów gałęzi i mułu – stanowią one wały przegradzające część cieku wodnego i służą do piętrzenia wody. Są to bardzo solidne konstrukcje wytrzymujące nawet większe wezbrania wody. Innymi dobrze widocznymi śladami bobrów są nory oraz ścinane drzewa i magazyny pożywienia.



Ulotka DZPK na temat bobra europejskiego





Ślady bytowania bobrów